ورزش ها و تمرینات فیزیوتراپی موثر برای درمان کیست مچ دست

شنبه, 11 مرداد 1399 ساعت 06:33
این مورد را ارزیابی کنید
(1 رای)

گانگلیون نوعی کیست و توده بیضی، دایره ای بوده که به شکل تومور و ورم، روی مفصل و یا بر روی بافت های اتصال دهنده استخوان ها و تاندون های مچ دست ایجاد می شود.

تابحال دچار بر آمدگی در مچ دست خود شده اید؟ این عارضه شما را دچار نگرانی کرده و به دنبال درمان آن هستید؟
در این مقاله شما را با کیست مچ دست آشنا کرده و بهترین درمان ها را به شما ارائه می دهیم. ما این اطمینان را به شما می دهیم که کیست مچ دست تومور بدخیم و سرطان نیست و با روش های درمانی خانگی و دیگر روش ها از جمله فیزیوتراپی قابل درمان است.

گانگلیون یا همان کیست مچ دست چیست؟

گانگلیون نوعی کیست و توده بیضی دایره ای بوده که به شکل تومور و ورم، روی مفصل و یا بر روی بافت های اتصال دهنده استخوان ها و تاندون های مچ دست ایجاد می شود. این کیست کوچک و بی خطر بوده و شبیه به یک کیسه مملو از مایع بوده و درون آن ماده ای بی رنگ، شفاف، سفت و چسبنده وجود دارد. گانگلیون می تواند با توجه به اندازه خود، اسفنجی و نرم و یا سفت و سخت باشد. گاهی امکان دارد یک کیست یزرگ و یا تعداد زیادی کیست کوچک در مچ دست ایجاد شوند. متعدد بودن این کیست ها باعث می شود که شما فکر کنید چندین کیست در مچ دستتان ایجاد شده در حالی که در واقع همه کیست ها یک پایه مشترک دارند که داخل بافت های عمیق قرار گرفته و آنها را به یکدیگر وصل می کند. این کیست ها نیز خطرناک نیستند و در دسته خطری پزشکی قرار ندارند. نیمی از تومورهای بافتی شامل این نوع کیست های بی خطر می شوند. پزشکان علت دقیقی را برای ایجاد کیست های دست عنوان نکرده اند، ولی روش های درمانی خوبی را برای این عارضه پیدا کرده اند که بدون آسیب رسیدن به بیمار می توان این عارضه را حل کرد. به طور کلی تمامی این کیست ها با درد همراه نیستد و در فعالیت بیمار اختلال ایجاد نمی کنند، اما این دلیل نمی شود که در درمان آن ها سهل انگاری کنید.

کدام نواحی دست دچار کیست گانگلیون می شوند؟

گانگلیون ها یا همان کیست های مچ دست به قسمت کپسول مفصلی مچ متصل می شوند.
باید گفت این کیست ها می توانند در مفاصل مختلف دست و مچ دست قرار بگیرند و دیده شوند. به طور کلی 60 تا 70 درصد گانگلیون ها در ناحیه پشت مچ دست ایجاد می شوند. گاهی نیز این کیست ها در نواحی رویی دست قرار می گیرند. گانگلیون ها می توانند در قسمت چین خوردگی های مچ دست و قسمت داخلی (کف دست) نیز ایجاد شوند. یکی از شایع ترین و رایج ترین کیست یا گانگلیون دست، کیستی است که درست در زیر شست قرار دارد. همچنین باید گفت نوع قرار گیری گانگلیون ها نیز مخفی و پنهان، آشکار و نهان می باشد. (یعنی گاهی نمی توانید کیست ها را به خوبی مشاهده کنید.)

علائم کیست های مچ دست (گانگلیون)

  1. این کیست ها اغلب کوچک بوده و اندازه ی ان ها حدودا کمتر از 1 اینچ می باشد.
  2. مدور (دایره ای شکل) هستند و زمانی که به آن ها دست می زنید، می توانید احساس سفتی و یا نرمی داشته باشید. (سفت و یا نرم هستند.) معمولا حالت ارتجاعی نیز دارند.
  3. این کیست ها می توانند به طور ناگهانی و یا تدریجی ایجاد شوند و در طی یک دوره چند ماهه یا چند ساله به وجود بیایند.
  4. کیست های مچ دست یا گانگلوین ها می توانند با استفاده مکرر از مفصل آسیب دیده و انجام حرکات تکراری با آن بزرگتر شوند. (کیست ها می توانند رشد کنند.)
  5. درحالتی که کیست ها روی نواحی عصبی و ایجاد شده باشند، درعضلات احساس درد، خارش، سوزن سوزن شدن و یا بی حس شدن ایجاد می شود. (درجه درد به بزرگی و کوچکی کیست مربوط نمی شود، بلکه به محل قرار گیری آن مربوط است.)

تمرینات ورزشی و درمان های کیست مچ دست

در رابطه با درمان اینگونه کیست ها، معمولا نیازی به جراحی نیست و با انجام درمان های خانگی و تمرینات فیزیوتراپی و ورزشی می توان به بهبود این کیست ها کمک کرد. اما گاهی ممکن است گانگلیون های مچ دست (پشت مچ و کف دست) نیاز به جراحی داشته باشند که در این صورت جراحی توسط متخصص ارتوپدی انجام می شود.

  1. جراحی کیست مچ دست

    حدود 50 درصد از گانگلیون ها خود به خود از بین می روند. اما در مواقعی که کیست های مچ دست باعث رنجش فرد می شوند، پزشک دیواره کیست را با سوزن سوراخ کرده و با استفاده از داروهای ضد التهاب و بی حس کننده علائم را کاهش می دهد. البته در این روش امکان برگشت کیست وجود خواهد داشت. روش دیگری که برای درمان انجام می شود جراحی کیست های مچ دست است. ابتدا ناحیه مچ دست و ساعد را با یک پانسمان بزرگ بسته و به تدریج بعد از دو هفته بخیه ها را کشیده و شروع به انجام تمرینات فیزیوتراپی کنید تا مچ دست دوباره به حالت اولیه خود برگردد و بدون هیچ مشکلی بتوانید به فعالیت های روزانه خود رسیدگی کنید. این روش زمانی توصیه می شود که فرد دچار درد شدید شود و یا در انجام فعالیت های دست اختلال ایجاد شود. جراحی معمولا توسط بیهوشی موضعی و به روش های زیر انجام می گیرد:
    1. جراحی باز

      این نوع جراحی با برش سایز متوسط (حدود 5 سانتی متر) روی ناحیه مورد نظر و مفصل و تاندون آسیب دیده انجام می شود.
    2. جراحی آرتروسکوپی

      این نوع جراحی ها با برش های بسیار کوچک و بااستفاده از دوربین های آرتروسکوپ انجام می شود.

    عوارض پس از جراحی

    گانگلیون ها یا همان کیست ها می توانند بعد از جراحی نیز دوباره به وجود بیایند. البته کمتر موردی بوده که بعد از جراحی کیست ها دوباره ظاهر شوند. یکی از خطرات احتمالی بعد از جراحی کیست، ابتلا به عفونت می باشد. گاهی در حین برش امکان آسیب به رگ های عصبی و خونی وجود خواهد داشت.

    توانبخشی و مراقبت بعد از جراحی کیست مچ دست

    1. بستن آتل (در مواقع خاص که پزشک تجویز کند.)
    2. ماساژ دادن و بررسی اندازه کیست. ( اگر کیست بزرگتر ده باشد باید حتما به پزشک اطلاع دهید.)
    3. انجام تمرینات فیزیوتراپی و ورزشی ( این تمرینات با تجویز پزشک و فیزیوتراپیست باید انجام شود.)
  2. تمرینات فیزیوتراپی

    1. تمرینات دامنه حرکتی

      ابتدا کف دست را بر روی یک سطح صاف یا میز قرار بدهید. ساعد دست را چرخانده و سپس کف دستتان را در جهت انگشت شست، بچرخانید.
    2. تمرینات انفعالی دامنه حرکتی)

      درحالیکه روی یک تخت دراز کشیده اید، دستان خود را کنار بدنتان قرار بدهید. سپس همانطور که فیزیوتراپیست دست شما را نگه داشته، مچ دست خود را بالا و پایین و همچنین راست و چپ ببرید و سپس در مسیرهای دواری شکل حرکت بدهید. این حرکت به علت اینکه با کمک فیزیوتراپیست انجام می گیرد، یک حرکت انفعالی است.
    3. خم و راست کردن مچ دست به کمک وزنه

      روی صندلی نشسته و دست مبتلا به گانگلیون یا کیست را روی میز قرار بدهید. دستتان را لبه میز قرار داده و با آن یک دمبل سبک را بگیرید. سپس مچ خود را خم و راست کنید و این حرکت را چندین بار انجام بدهید. (این تمرین برای تقویت مفاصل مچ بسیار مفید است.)
    4. خم و راست کردن مچ دست به حالت (ایزومتریک)

      ابتدا روی صندلی نشسته و ساعد دست آسیب دیده (کیست دار) خود را روی ران پای خود قرار بدهید. سپس با کف دست سالمتان بر روی دست مبتلا، فشار وارد کند. (این تمرین برای تقویت مفاصل مچ دست بسیار مفید است.)
  3. درمان های خانگی

    1. روغن چای

      2 تا 3 قطره روغن چای را با 1 قاشق چایخوری روغن نارگیل مخلوط کرده و آن را روی محل کیست دار بگذارید و با یک باند روی آن را بپوشانید. (روزی یک بار) این روغن خاصیت ضد التهاب داشته و به کاهش التهاب و کم شدن مایع در کیست کمک می کند.
    2. سرکه سیب

      1 قاشق چایخوری، سرکه سیب را با یک چهارم استکان آب مخلوط کرده و با یک پنبه روی محل کیست دار قرار بدهید اجازه بدهید 30 دقیقه روی کیست بماند و سپس با اب بشویید. (2 تا3 بار در روز) استیک اسید داخل سرکه سیب خاصیت ضد التهاب داشته و به کاهش التهاب کیست کمک می کند.
    3. درمان با استفاده از روغن فرانکین سنس

      2 تا 3 قطره روغن را روی مفصل بچکانید و آن را پاک نکنید. بگذارید جذب شود. (دوبار در روز) روغن فرانکین سنس دارا خاصیت ضد التهاب و مسکن بوده و به درد و تسریع بهبود کیست ها کمک می کند.
    4. درمان با روغن علف لیمو

      3 قطره روغن علف لیمو را یک قاشق روغن نارگیل مخلوط کنید و روی مفصل گذارید. اجازه بدهید 20 تا 30 دقیقه روی مفصل بماند و سپس آن را بشویید. (3 تا4 بار در روز) روغن علف لیمو، خاصیت ضد التهاب داشته و به کاهش درد و تخلیه کیست کمک می کند.
    5. روغن کرچک

      حتما مقداری روغن کرچک ارگانیک را تهیه کنید و روی مفصل بریزید. با یک بانداژ روی آن را بپوشانید و سپس بعد از 20 تا 30 دقیقه آن را بشویید. (1 تا2 لبر در روز) استیک اسید داخل روغن کرچک خاصیت ضد التهاب داشته و به کاهش التهاب کیست کمک می کند.
    6. چای سیاه

      چای کیسه مصرف شده ای را روی مفصل قرار بدهید و حدود 20 تا 30 دقیقه اجازه بدهید روی مفصل بماند. سپس با آب بشویید.(2 تا 3 بار در روز) Ph داخل چای سیاه پوست را ترمیم کرده و به بهود و کاهش التهاب کیست کمک می کند.
    7. آلوئه ورا

      کمی عصاره آاوئه ورا را روی محل آسیب دیده زده و بگذارید 30 دقیقه بماند. سپس بشویید. (2 تا 3 بار در روز)
    8. زردچوبه

      کمی آب را با یک قاشق چایخوری زرد چوبه مخلوط کنید تا خمیری سفت درست شود سپس روی محل کیست دار بمالید و بگذارید 30 دقیقه روی آن بماند. سپس بشویید. ( 1 تا 2 بار در روز)
    9. نمک اپسوم

      یک دوم فنجان نمک اپسوم را در تشت آب بریزید. ناحیه کیست دار خود را به مدت 15 تا 20 دقیقه در آن قرار بدهید. (یک بار در روز و یا یک روز درمیان)
    10. نوار درمانی الاستیکی

      مفصل آسیب دیده را خم کنید. بدون اینکه مفصل را بکشید نوار را روی محل کیست دار بچسبانید تا چندین روز روی آن بماند.
    11. کمپرس گرم

      کمپرس گرمی روی محل آسیب قرار بدهید و اجازه بدهید 5 الی 10 دقیقه روی آن بماند.( 2 تا 3 بار)
    12. درمان با ویتامین ب کمپلکس

      با مشورت پزشک، مواد غذایی ب کمپلکس دار مصرف کنید.
خواندن 190 دفعه آخرین ویرایش در سه شنبه, 15 مهر 1399 ساعت 08:34

نظر دادن

Make sure you enter all the required information, indicated by an asterisk (*). HTML code is not allowed.

گیرنده: رامتن

ورودی نا معتبر میباشد

Invalid Input

ایمیل خود را بنویسید